Je kindje ligt schreeuwend op de grond. Vijf minuten geleden was alles nog rustig en nu is er niets meer wat helpt. Troosten, negeren of net strenger zijn, het lijkt geen effect te hebben. Herkenbaar? Dan ben je niet alleen.
Een driftbui voelt in het moment zelf vaak als iets wat je uit het niks overkomt. Maar er zit een duidelijke logica achter en zodra je die logica begrijpt, wordt het makkelijker om er rustig doorheen te komen.
Wat is een driftbui eigenlijk?
Een driftbui is geen ongehoorzaamheid en geen "slecht gedrag". Het is ook niet zo dat je kleintje het expres moeilijk wil maken voor je. Het is wel het meest duidelijke signaal dat het zenuwstelsel van je kindje het even niet meer aankan. Er zijn te veel prikkels, te veel emotie en te weinig woorden om uit te leggen wat er aan de hand is. Je kindje "kiest" er niet voor, maar het kán op dat moment gewoon eventjes niet anders.
Waarom heeft mijn peuter zoveel driftbuien?
Rond de leeftijd van 1,5 tot 3 jaar pieken driftbuien vaak. Als we kijken naar de ontwikkeling van jonge kinderen zien we dat in die periode het deel van de hersenen dat emoties reguleert zich volop aan het ontwikkelen, terwijl anderzijds de wil en het zelfbewustzijn van je peuter juist snel groeien. Je kindje wíl al veel, maar kán zijn gevoelens nog niet zelf in bedwang houden. Die combinatie zorgt voor frustraties en die uit zich in een driftbui.
Driftbui of overprikkeling: is er een verschil?
Ja en het is de moeite om het te leren herkennen. Een driftbui ontstaat meestal rond een concrete frustratie zoals iets dat niet mag, iets dat niet lukt, iets dat wordt afgepakt,.. Overprikkeling bouwt zich daarentegen op over een langere periode. Denk maar aan een drukke dag, veel geluid en te veel indrukken. Wanneer er iets gebeurd dat op zich niet eens zo groot is, loopt dat emmertje over en eindigt dat vaak in een driftbui. Bij overprikkeling helpt vooral rust en minder prikkels, bij een klassieke driftbui helpt vooral erkenning van de frustratie zelf en duidelijke grenzen.
Hoe ga je om met een driftbui op het moment zelf?
Er bestaat geen trucje dat altijd werkt en dat is oké. Wat wél helpt:
- Blijf in de buurt: ook als je niets "doet". Je aanwezigheid is genoeg.
- Benoem kort wat je ziet: zonder te proberen te overtuigen: "Je bent boos, dat mag."
- Wacht het hoogtepunt af vóór je iets uitlegt. Een peuter midden in een driftbui kan geen uitleg meer verwerken.
- Adem zelf rustig: ook al voel je je eigen frustratie oplopen. Je kindje ziet jouw kalmte, meer dan je woorden.
Kan je driftbuien voorkomen?
Niet volledig en dat hoeft ook niet het doel te zijn. Wat wel helpt, is op tijd het signaal herkennen vóór het escaleert. Een driftbui komt meestal van ergens. Denk aan moeheid, honger, te veel prikkels of een grens die getest wordt en geven elk hun eigen vroege tekenen. Hoe eerder je dat signaal opvangt, hoe kleiner de kans dat het uitmondt in een volledige driftbui.
Onthoudt vooral goed dat een driftbui geen falen is, niet van jou en niet van je kindje. Het is een normaal onderdeel van deze ontwikkelingsfase en het went beter naarmate je de signalen leert lezen.
Wil je in het moment zelf een concrete houvast? Download gratis de gids "Eerste hulp bij een driftbui" , de exacte stappen voor de eerstvolgende driftbui, zonder schuldgevoel en zonder lange theorie.
Reactie plaatsen
Reacties